Πέμπτη 6 Ιουνίου 2013

Ακης και Κατερίνα, Βουλιαγμένη

Σαββατοκύριακο 1 - 2 Ιουνίου 2013 7
Weekend

Μετά είκοσι έτη
Οπως τους διηγήθηκαν στη Μαριλένα Θεοδωράκου
Ο βροχερός καιρός καλυτέρευσε ξαφνικά την ημέρα του γάμου, γεγονός που το ζευγάρι θεώρησε πολύ καλό σημάδι
Οι οικογένειές τους γνωρίζονταν από παλιά,
 έτσι ο Ακης και η Κατερίνα συναντήθηκαν πρώτη φορά όταν ήταν έξι ετών σε ένα παιδικό πάρτι γενεθλίων κοινών οικογενειακών φίλων. Η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε είκοσι χρόνια αργότερα να συναντηθούν ξανά στην εταιρεία όπου μόλις είχαν αρχίσει και οι δύο να εργάζονται.
Οταν ο Ακης μπήκε μέσα στο γραφείο για πρώτη φορά, η Κατερίνα τού είπε ευγενικά καλησπέρα και τον ρώτησε ποιος είναι και τι θα ήθελε. Εκείνος την προσπέρασε χωρίς να της απαντήσει και εκείνη ενοχλημένη επανέλαβε πιο δυνατά την ερώτηση, ενώ ξαφνικά άκουσε τις συναδέλφους της να τον χαιρετούν με το όνομά του. Τότε μόνο συνειδητοποίησε ποιος ήταν. Ο Ακης κάθησε στο γραφείο του και η Κατερίνα αποφάσισε να συστηθεί και εκείνη με τη σειρά της. Μεταξύ άλλων του ανέφερε πως είχαν γνωριστεί πριν από πολλά χρόνια, ωστόσο – προς έκπληξή της – εκείνος δεν θυμόταν και πολλά, πράγμα το οποίο της προκάλεσε αμηχανία. Η πρώτη τους επαφή δεν της άφησε και την πιο γλυκιά γεύση και είχε σχηματίσει μια όχι και τόσο θετική εικόνα γι’ αυτόν.







 Οταν ο Ακης μπήκε μέσα στο γραφείο για πρώτη φορά, η Κατερίνα τού είπε ευγενικά καλησπέρα και τον ρώτησε ποιος είναι και τι θα ήθελε. Εκείνος την προσπέρασε χωρίς να της απαντήσει και εκείνη ενοχλημένη επανέλαβε πιο δυνατά την ερώτηση, ενώ ξαφνικά άκουσε τις συναδέλφους της να τον χαιρετούν με το όνομά του. Τότε μόνο συνειδητοποίησε ποιος ήταν. Ο Ακης κάθησε στο γραφείο του και η Κατερίνα αποφάσισε να συστηθεί και εκείνη με τη σειρά της. Μεταξύ άλλων του ανέφερε πως είχαν γνωριστεί πριν από πολλά χρόνια, ωστόσο – προς έκπληξή της – εκείνος δεν θυμόταν και πολλά, πράγμα το οποίο της προκάλεσε αμηχανία. Η πρώτη τους επαφή δεν της άφησε και την πιο γλυκιά γεύση και είχε σχηματίσει μια όχι και τόσο θετική εικόνα γι’ αυτόν.





 Ο καιρός περνούσε και ο Ακης συνέχισε να εργάζεται κανονικά στο γραφείο. Οσο εκείνος την αγνοούσε,σχεδόν προκλητικά, τόσο της τραβούσε το ενδιαφέρον. Μια ημέρα τον είδε σκυθρωπό και αποφάσισε να παραμερίσει το «αόρατο» κλίμα αντιπάθειας και να τον ρωτήσει τι συνέβαινε. Εκείνος της είπε ότι μόλις είχε χωρίσει.


Αυτό στάθηκε και η αφορμή για να βρει το θάρρος να πάει στο γραφείο της και να της κολλήσει ένα χαρτάκι προκειμένου να του γράψει το τηλέφωνό της. Θάρρος ή θράσος, σκέφτηκε η Κατερίνα, αλλά αυτή η κίνηση τον έκανε ακόμα πιο γοητευτικό στα μάτια της. Τις επόμενες ημέρες θα έφευγε ταξίδι, αλλά της υποσχέθηκε πως μόλις επέστρεφε θα της τηλεφωνούσε να βγουν έξω. Οπως το είπε έτσι και έγινε.«Για μένα το πιο βασικό ήταν να είμαι όσο πιο σίγουρος γίνεται για τη γυναίκα της ζωής μου. Είμαστε τέσσερα χρόνια μαζί και από τους πρώτους μήνες το είχα κιόλας αποφασίσει», λέει ο Ακης. Με την Κατερίνα διαφέρουν αισθητά ως χαρακτήρες. Εκείνη είναι ρομαντική και έχει καλλιτεχνική φλέβα, εκείνος έχει πάθος με τη δουλειά του και είναι πολύ ρεαλιστής.
Εκείνη ακούει ευρωπαϊκά τραγούδια και ιδιαίτερα αυτά του γαλλικού και ισπανικού ρεπερτορίου καθώς έχει τελειώσει γαλλικό σχολείο και έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τη γλώσσα, την οποία διδάσκει κιόλας. Από την άλλη, ο Ακης είναι λίγο πιο ροκ, λάτρης των Scorpions, ακούει όμως και ελληνικά, ενώ παράλληλα αγαπάει την κλασική μουσική και παίζει αρμόνιο.
Επτασφράγιστο μυστικό είχε κρατήσει ο Ακης το ταξίδι στη Μονεμβασιά, όπου επρόκειτο να της κάνει πρόταση γάμου. Προσπαθούσε να την αποπροσανατολίσει λέγοντας πως «είναι μια ακόμα εκδρομή για να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί, επειδή λείπω τόσο συχνά τελευταία» και πως «χωρίς να θέλω να σε απογοητεύσω,αναμφίβολα θα έρθει η στιγμή της πρότασης, αλλά όχι ακόμα».Το τελευταίο βράδυ, λοιπόν, πήγαν να φάνε στο εστιατόριο του ξενοδοχείου. Μιλούσαν για διάφορα άσχετα θέματα και η απογοήτευση της Κατερίνας είχε φτάσει στο ζενίθ. Φυσικά, εκείνος τα είχε κανονίσει όλα με το προσωπικό του ξενοδοχείου και αφού τους σερβίρισαν το επιδόρπιο, στο τέλος ήρθε μια φοντανιέρα με ένα ιδιαίτερο γλυκό που είχε φτιάξει ο μετρ αποκλειστικά για εκείνους. Οταν η Κατερίνα άνοιξε το καπάκι, ανάμεσα στα γλυκά είδε ένα μονόπετρο που της έκοψε την ανάσα.




Και έτσι άρχισαν τις προετοιμασίες. Το πολύ το τρέξιμο έγινε για το νυφικό. Η Κατερίνα ήθελε να έχει σαφή άποψη προτού καταλήξει και ύστερα από σχεδόν δέκα επισκέψεις σε διάφορους οίκους νυφικών επέλεξε ένα νυφικό από γαλλική δαντέλα σαντιγί, ολοκέντητο με κρύσταλλα Swarovski και μεταξωτή οργάντζα. Ο στολισμός των τραπεζιών αλλά και του νυφικού βασιζόταν στο λευκό και το μοβ-λιλά της βάντας, που είναι από τα αγαπημένα της λουλούδια. Λιλά κορδέλες στα καλαθάκια με το ρύζι, στις μπομπονιέρες, στα στέφανα με τα λιλά κρύσταλλα και στον πίνακα όπου ήταν ζωγραφισμένες δύο ορχιδέες βάντα μαζί με τα ονόματά τους και ο οποίος βρισκόταν στην είσοδο του χώρου δεξίωσης. Φωτογράφος τους ήταν ο ΠάνοςΡεκουνιώτης. Ο Ακης λόγω της φύσης της δουλειάς του με τόσα ταξίδια δεν μπορούσε να προσφέρει κάτι παραπάνω και ανέλαβε τη μουσική, το γαμπριάτικο κοστούμι αλλά και τη διάταξη των τραπεζιών.
Το μπάτσελορ πάρτι περιλάμβανε...κραιπάλη σε γνωστό μπουζούκια της πρωτεύουσας ως το πρωί, με το αλκοόλ να ρέει άφθονο και το ανάλογο λουλουδικό. Με τους κουμπάρους τους γνωρίστηκαν πριν από τέσσερα χρόνια και από τον πρώτο καιρό η χημεία που είχε η παρέα ήταν μοναδική. Ο Γιώργος είναι συνάδελφος και επιστήθιος φίλος του Ακη και η γυναίκα του, η Κατερίνα, συνονόματη με τη νύφη, έγινε αμέσως κολλητή της.


Λίγες μέρες πριν από τον γάμο η ΕΜΥ προέβλεπε καταιγίδες. Η Κατερίνα είχε αγχωθεί, γιατί ο στολισμός είχε γίνει βάσει του εξωτερικού χώρου και αν οι καλεσμένοι μεταφέρονταν μέσα, τότε θα έχαναν όλο αυτό το εντυπωσιακό κομμάτι. Λίγο προτού κάνουν την είσοδο στον χώρο της δεξίωσης, ο μετρ τους ανακοίνωσε ότι είχε αρχίσει να ψιχαλίζει. Και ξαφνικά μόλις κάθησαν στο τραπέζι, η βροχή σταμάτησε μαχαίρι. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεξίωσης δεν έπεσε σταγόνα παρά μόνο στο τέλος πια, που ήταν τέσσερις το πρωί. «Αυτό ήταν το δώρο που μας έκανε ο Θεός για τον γάμο μας και το θεώρησα πολύ καλό σημάδι», λέει η Κατερίνα. Οι δύο σημαντικές στιγμές της βραδιάς ήταν το χασάπικο που χόρεψε με τις κολλητές της φίλες Μαρία και Ελεονώρα και η έκπληξη που είχε ετοιμάσει για τον Ακη. Είχε ηχογραφήσει η ίδια τα «Ησυχα βράδια» της Αρλέτας,ένα τραγούδι που έμοιαζε σαν να έχει γραφτεί για εκείνους. «Οταν ο Ακης με άκουσε να τραγουδάω, σάστισε τελείως, ήταν μια αληθινή έκπληξη γι’ αυτόν που πάντα ονειρευόμουν να του κάνω».

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΓΡΑΦΟΥΝ :


Ενα ζευγάρι που πέρασε όλα τα στάδια μιας σχέσης με μεγάλη επιτυχία αποφάσισε να κάνει και το μεγάλο βήμα. Να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας.


Επειτα από εξήμισι χρόνια μαζί, μια ημέρα απλώς κοίταξαν το ημερολόγιο και ο κλήρος έπεσε στις 29 Δεκεμβρίου. Είναι η Θωμαΐς και με τον Κώστα γνωρίστηκαν στα 19 τους. Για την ακρίβεια στις 21 Ιουλίου 2006, όταν φοιτούσαν στη Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών, στα Τρίκαλα.
Ομως στον τελευταίο κύκλο της εκπαίδευσής τους πήγαν στον Βόλο για τη λεγόμενη θερινή διαβίωση. Λίγο το καλοκαίρι, λίγο η θάλασσα,λίγο ότι ο Κώστας έπαιζε γουότερ πόλο με τους φίλους του και η Θωμαΐς εντελώς αυθόρμητα μοιράστηκε το ενδιαφέρον της για εκείνον με μια φίλη της, η οποία έτυχε να είναι και συγκάτοικός του. Και η «προξενήτρα» έδρασε ακαριαία.
Ο Κώστας χωρίς δεύτερη σκέψη άρχισε να τη φλερτάρει.
Επιστροφή στα Τρίκαλα και κανόνισαν να βρεθούν για καφέ. Το ραντεβού σφραγίστηκε με ένα φιλί και την υπόσχεση ότι θα τα πουν πάλι τον Σεπτέμβριο. Ο Κώστας θα πήγαινε στην Πάτρα, τον τόπο καταγωγής του, και η Θωμαΐς αντίστοιχα στην Αθήνα. Ωστόσο σε ένα ταξίδι – εξπρές του Κώστα στην Αθήνα συναντήθηκαν ξανά.
Από τότε δεν ξαναχώρισαν.
 
Το δύσκολο κομμάτι της σχέσης τους ήταν όταν και οι δύο είχαν πάρει μετάθεση σε διαφορετικά μέρη. Ομως για το ζευγάρι η διαδρομή Κόρινθος - Τρίπολη είχε γίνει παιχνιδάκι. Αρχισαν να συζούν όταν και οι δύο μετατέθηκαν στη Μυτιλήνη. Νέο ξεκίνημα σε έναν ξένο τόπο, χωρίς γνωστούς και σε ένα σπίτι που στην αρχή ήταν άδειο. Οσο όμως γέμιζε με έπιπλα, άλλο τόσο γέμιζε και με ωραίες αναμνήσεις, νέες εμπειρίες και ευθύνες.
Η πρόταση έγινε ένα Σάββατο βράδυ, στην Αθήνα πια. Σε μια ρομαντική βόλτα στον Λυκαβηττό ο Κώστας τής πρόσφερε το μονόπετρο που είχε κρύψει σε ένα τριαντάφυλλο.
Οι ετοιμασίες έγιναν εγκαίρως. Το νυφικό της νύφης κατά την παράδοση το αγόρασε η πεθερά της στην Πάτρα. Τα υπόλοιπα έγιναν στην Αθήνα. Οι μπομπονιέρες φτιάχτηκαν από τους ίδιους και τους φίλους τους κομμάτι κομμάτι: αγόρασαν μπουκαλάκια και μέσα έβαλαν τεντούρα, το παραδοσιακό ποτό της Πάτρας και τα στόλισαν με κορδελίτσες και κουφέτα.
Φίλοι και συγγενείς ταξίδεψαν από τη Μυτιλήνη και από την Πάτρα για να παραστούν σε ένα μυστήριο χωρίς πολλές φανφάρες. Κουμπάρα τους ήταν η Δήμητρα, παιδική φίλη της νύφης.
Για τις φωτογραφίες εμπιστεύτηκαν τον Πάνο Ρεκουνιώτη. Ο γάμος τους ήταν ένα γεγονός που δεν κραύγαζε. Ακριβώς όπως και οι ίδιοι. Κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους.






Μαριλένα Θεοδωράκου  | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 15/03/2013 08:00 |